شهریارا نه تويي بس همه با ياد صبا ...هر كه دل داشت، در اين شهر صبايي دارد

خيابان «ظهير‌الاسلام» نرسيده به ميدان «بهارستان» شبيه هميشه است.

اينجا خانه ايست در خيابان ظهير الاسلام...

خانه ايست قديمی که با کاغذی کوچک در  گوشه سمت راست درب ورودی آن (عکس بالا) يادآور می شود که خانه  بعلت تعميرات تا اطلاع ثانوی تعطيل است!

نميدونم چند تا عکس با گوشی همراهم گرفتم (مطمئنم هيچ کس نميدونه!)

 اما اين دو تا عکس آخر (همين دوتا) ....

خيلی ناراحت کننده ست...

بکجا ايستاده ايم!!!

بجايی که منزل با صفا ترين استاد موسيقی کشورش را نمی فهمد...

چه بگويم . منزل که هيچ ...

خودش را نيز نميفهمد...

نمی خواهد که بفهمد...

همانطور که بقيه بزرگان رو نفهميد...

 فهميد آنچه نبايد و نفهميد آنچه بايد....

عجب خاک ناسپاسی دارم...

خيلی بيشتر از اونيکه فکرشو می کردم...

f_Shahriar1m_543f94d.jpg

اما بقول استاد شهريار:

شهریارا ! نه تويي بس همه با ياد صبا ...هر كه دل داشت، در اين شهر صبايي دارد

saba1.JPG

شهريار بعد از مرگ استاد نيز چنين می سرايد

عمر دنيا بسر آمد که صبا می ميرد...ورنه آتشكده عشق كجا مي ميرد

صبر کردم به همه داغ عزيزان يارب...اين صبوری نتوانم که صبا می ميرد 

 

صبا زنده است چون شهريار زنده است

چون ياحقی زنده است..

چون مشيری زنده است..

چون همه بزرگان زنده اند..

و جاهلانند  که  به مرگ خود می کوشند...

 

 

/ 1 نظر / 82 بازدید
ايمان دايي

ما جهان را گذشتيم و شديم/ رنج دل را بكاشتيم و شديم. بعد از اين نوبت شماست كه ما / نوبت خويش داشتيم و شديم